Bucketlist afvinken! 10 februari 2018 23:06

Bucketlist afvinken! 10 februari 2018 23:06

4 dagen Bali, 4 dagen vol avontuur. 4 dagen waarin ik toch al meermaals de kans kreeg om enkele uitdagingen op mijn bucketlist te schrappen. Nog maar net aangekomen en toch heb ik al het gevoel dat Bali voor altijd in mijn hart zal zitten.
Zoals in mijn vorig blogbericht vermeld, moet je tegenwoordig de wereld rondreizen om mensen uit het 3e jaar Toerisme tegen te komen. Zo gezegd, zo gedaan. Chiara en Mathilde, twee van mijn medetoeristen/friendo’s, lopen ook stage op Bali en konden me niet meer missen na al die tijd dat ik in Mexico doorbracht. Kiki en Mathi (voor de vrienden) hadden via de stageplek van Chiara, Mava Holidays, enkele dagen in Ubud gepland. Ze  hadden me gevraagd of ik op donderdag en vrijdag met hen mee wou gaan. Klonk als een nieuw avontuur voor mij, dus ik stemde meteen toe.
Op donderdag kwam Dicky -collega van Chiara/onze gids- mij oppikken om samen naar Ubud te gaan, waar Kiki en Mathi al sinds de dag ervoor verbleven. We pikten de twee ladies op en reden richting Tegallalang waar enkele van de mooiste -maar ook meest toeristische- rijstvelden van Bali zijn. Aangezien het laagseizoen/regenseizoen is, viel het aantal toeristen heel erg mee. Perfect dus voor de foto’s! Alhoewel die toch niet allemaal zo perfect waren. Door de enorm hoge temperaturen en enorme vochtigheid zagen we er eerder uit als zwetende otters in plaats van de wannabe modellen die we dachten te zijn.
Processed with VSCO with a6 presetProcessed with VSCO with a6 preset
Gelukkig stelt Dicky nooit teleur. Flesjes gekoeld water, de airco in de auto ‘op vollen bak’ en voilà, meteen klaar om verder te gaan. We reden naar Gianyar, waar we een wandeling zouden maken langs enkele tempels met een lokale gids. En wat een korte, ontspannende wandeling zou moeten worden, werd een halve trektocht/ bergbeklimming waarbij je de wortels van de bomen moest vasthouden om niet de dieperik in te vallen. We kwamen op enkele plekken waar geen toeristen komen en konden een kijkje nemen in het dagelijkse leven van de Balinezen. Een opvallend gegeven was toen tijdens onze tocht een vrouw op een scooter voorbijreed waarbij op de plek waar haar voeten zouden moeten staan een tiental kippen (levend, welteverstaan) waren vastgemaakt die waarschijnlijk de laatste rit van hun leven meemaakten.


Uiteindelijk kwamen we aan bij de Elephant Cave Temple die omringd was door al het prachtig Balinees groen. We aten erna samen met Dicky in een restaurant waar we een typische Balinese rijsttafel uitprobeerden. Die rijsttafel bestaat uit een tiental kleine typische zaken zoals rijst (duuuh), saté, tofu, geplette garnaal/visrolletjes, pikante en minder pikante sausjes enzovoort.
IMG_2069
Toen we onze buikjes vol hadden gingen we naar ons hotelletje waar we genoten van de prachtige infinity pool tussen het groen en het mooie weer natuurlijk.
IMG_3232’s Avonds rond een uur of zeven besloten we om naar een plek te gaan waar je tussen de rijstvelden op zwevende platformen iets kon eten en drinken. We waren er niet alleen, want tientallen muggen besloten ons te vergezellen. Het resultaat kan je nu wel indenken.
Na een schoonheidsslaapje in mijn heerlijke hotelbed besloot ik vroeg op te staan om de sunrise te zien. Maar enkele wolken verstoorden mijn plan. Typisch. Na het rijkelijk ontbijt met sunny side up eggs kwam Dicky ons halen om naar de Ulun Danu Bratan Temple te gaan. Deze hindoeïstische tempel drijft werkelijk op het Bratanmeer, dat gelegen is op een hoogte van iets meer dan 1000 meter en dus meestal in de wolken. Om het met de woorden van Kiki te zeggen: het was er frisjes. Frisjes in Bali betekent 27 graden en geen vlakke zon. Let vooral op de matching outfits!
Processed with VSCO with a6 presetProcessed with VSCO with a6 presetHet beste gedeelte van de dag (voor mij althans) kwam dichterbij. We gingen naar de Bali Swing, een reusachtige schommel die over een dal gaat waar een rivier omringd wordt door enorm veel palmbomen. En als er nu drie zaken zijn waar ik van houd, dan zijn dat toch wel schommels, water en palmbomen. En tomaten. Maar dat doet er nu even niet toe. Oké, en ook nog wel enkele andere zaken maar op dat moment leken die drie dingen voor mij een perfecte combi. We swingden er op los en amuseerden ons als kleine kinderen en we waanden ons tijdens het swingen van de ander professionele fotografen.
Processed with VSCO with kk1 preset
Daarna bezochten we het Bali Elephant Camp en het Monkey Forest, waar de apen je letterlijk besprongen en ik bijgevolg een angst voor onvoorspelbare apen heb opgedaan. Of misschien had ik dat al een beetje, als je apen in een brede zin bekijkt…
Processed with VSCO with kk1 presetMaar het waren twee ongelooflijk fantastische dagen, waarbij er in mijn bucketlist behoorlijk veel zaken werden afgevinkt.
Deze ochtend werd er één van eerste keren. Ik zou voor de eerste keer links gaan rijden en ik zou voor de eerste keer met een scooter rijden. Na een vakkundige uitleg van Nura, mijn huisbaas, trok ik op mijn scooter met mijn padvinderszakje de baan op. De meetingpoint met Kiki en Mathi, die ook voor het eerst scooterden, was op 5 minuutjes van mijn studio maar al meteen stond een andere eerste keer me in de weg. De eerste keer tanken in Bali. Tanken, dat kan het kleinste kind, maar in Bali ligt dat toch iets anders. Ik vroeg m’n huisgenoten hoe dat werkte en ze vertelden me dat ik gewoon naar een winkeltje zou moeten gaan waar blauwe vodka-achtige flessen uitgestald stonden en gewoon naar “petrol” of “gasoline” moest vragen. Zo gezegd zo gedaan, en toen kwam nog een eerste keer aan. Een tank volgieten met flessen gevuld met benzine en daarna amper 1,19 euro betalen. Speciaal, maar goed voor mijn portemonnee. Ik kwam aan bij Kiki en Mathi en we zouden eens langs onze stageplekken passeren om in te calculeren hoe lang we er over zouden rijden. Maar al bij de eerste rode lichten liep het mis. En daar kwam de volgende eerste keer. We werden tegengehouden door de politie omdat we gestopt waren voor het rode licht maar ons al iets te veel op het zebrapad bevonden. Geloof me, de paniek in onze ogen was nog nooit zo groot geweest. We hadden al enkele tips gekregen in verband met de politie van anderen. De politie houdt er namelijk van om toeristen, waarvan ze weten dat ze geld hebben, tegen te houden om banale redenen. We gebruikten ons beste acteertalent (tranen inclusief), deden alsof we geen snars Engels begrepen en deden alsof we weinig tot geen geld op zak hadden. Missie geslaagd, want voor zo’n 6 euro kwamen we ervan af. Oef, geen strafblad voor ons! Dat zou een minder leuke eerste keer zijn. Toen we bij Mava Holidays aankwamen, waren we nog steeds een beetje aangedaan maar gelukkig konden we bij Dicky terecht die ons geruststelde dat het allemaal zo erg niet was. ’s Namiddags verkenden we onze eigen buurt, Sanur en Sanur Beach, waar we intussen al goed onze weg kennen.
WhatsApp Image 2018-02-11 at 00.28.31
Wat een dag! De scooter is nu mijn maatje die mij 3 maanden overal heen zal brengen! Op naar de volgende avonturen!
X, Cams
 
PS: Indien je ook enorm moest lachen om de naam Dicky, je was zeker niet de enige 😉

One thought on “Bucketlist afvinken! 10 februari 2018 23:06

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top