Balen, da’s niet balen! 29 april 2019 12:40

Balen, da’s niet balen! 29 april 2019 12:40

#nietflitsen #nietklepperen

7 april 2019. Voor velen een hoogdag, want het was weer tijd voor De Ronde van Vlaanderen, dé heilige koers van Vlaanderen. Maar voor mij was 7 april een hoogdag om een geheel andere reden. Het begin van een 6-daagse gevuld met plezier en vertier en zo’n 40 9- en 10-jarigen. Die ging ik natuurlijk niet in mijn eentje opvangen, zot?! Gelukkig kreeg ik assistentie van mijn mede-vakantieverantwoordelijke Valentine (Vlammie voor de vrienden) en 4 moni’s (dat is hoe begeleiders binnen Kazou worden genoemd): Bram, Amber, Laure en Fran.

Let’s jump into this adventure!

ZONDAG 7 APRIL

De helft van de bende zou vanuit Oostende vertrekken en de andere helft vanuit Roeselare. Vlammie en Bram stonden om 13u al in Oostende klaar om een deel van de kids te verwelkomen, terwijl de anderen en ikzelf in Roeselare paraat stonden. De bus zou om 13u30 vanuit Oostende richting Roeselare vertrekken en dan vanuit Roeselare richting Balen, onze eindbestemming, rijden.

Eenmaal de bus was aangekomen in Roeselare, ging ik kennismaken met de buschauffeur. Heel belangrijk dat je op een goed blaadje staat met buschauffeurs, dat kan iedere vrijwilliger beamen. Maar toen hij tijdens de busrit maar bleef vertellen over de bus en al haar faciliteiten probeerde ik zo snel mogelijk te rennen. Figuurlijk dan. Want in de bus mag je niet rennen.

Op weg naar Balen
Even pauzeren onderweg

Uiteindelijk kwamen we rond 17h30 veilig aan in Balen en daar waren de kokkies Elke, Eva, Joke en Bernhard al in de weer om het avondmaal voor te bereiden. Njammie!

Na wat kennismakingsspelletjes, een heerlijke maaltijd en de installatie in de kamers was het tijd voor een spel gemaakt door Valentine en mezelf, een wed op de beste moni. Welke moni kan snelst een eiwit opkloppen? Welke moni kan het snelst een pakje ijsblokjes doen smelten? Welke moni kan best een flanneke opzuigen? Het leverde heerlijke, grappige taferelen op en we wisten meteen dat het goed zat! Zowel de kinderen en Valentine en ikzelf amuseerden ons kostelijk, en de Moni’s stiekem ook wel denk ik.

MAANDAG 8 APRIL

Op maandag was het tijd voor onze grote themadag in – hoe kan het ook anders in de paasvakantie – Paashaasthema. Daarnaast vierden we ook moni Amber haar verjaardag, dubbel feest dus! We startten de dag met een grote paaseierenzoektocht op het speelplein waar we de chocolade voor bij het ontbijt konden verzamelen. Heerlijk! Na het ontbijt stootten we op een probleem. 6 paashaashulpjes konden de werkdruk niet meer aan en ze zochten nieuwe rekruten. Niemand beter dan 40 enthousiaste kids natuurlijk! Maar de opleiding tot paashaashulp was geen makkie, ze moesten rennen, springenvliegenduikenvallenopstaan en weer doorgaan.

’s Namiddags ging de opleiding verder met onder andere een levensgrote paaseieren Jungle Speed (credits to Vlammie) en nog meer paasei-gerelateerde activiteiten. Na een binnen-de-minuut avondspel was iedereen (allé de kids toch) helemaal uitgeteld. Amai amai! Wat een dag.

Toen de kids te bedde werden gelegd hebben we uitgebreid Ambers verjaardag gevierd. Iets met mixpong of zo. Maar what happens in Balen…

DINSDAG 9 APRIL

Laat ons zeggen dat het toch wat piekte toen onze wekker om 6u30 afging. Vlammie en ik stonden in de badkamer onszelf moed in te spreken want dinsdag was de grote dag. We zouden eindelijk gaan skiën. Indoor weliswaar, bij Snow Valley in Peer (ja, daar waar Joeri, de Beer van Peer, woont! 😉 ). Buschauffeur Adriaan pikte ons ruim op tijd op en zette ons af aan het enorme complex.

Vlammie en ik gingen naar binnen maar bleek dat we behoorlijk aan ons lot werden overgelaten. We moesten zelf onze kids van skibotten voorzien en geloof me vrij, niet elke 9-jarige kent zijn of haar schoenmaat al. We plaatsen ze in een lange rij volgens vermoedelijke schoenmaat en 1 voor 1 kwamen ze hun botten halen. Je kan niet geloven hoeveel rondslingerde handschoenen, rugzakken en skibrillen er overbleven toen we klaar waren om via de balie onze skilatten te halen. Eerst opruimen dus!

Meester Luc en Juffrouw Greet

Eind goed, al goed. We gingen binnen en meteen overviel de kou ons. Meester Luc en Juffrouw Greet stonden klaar voor de beginners en Juffrouw Sarah zou de gevorderden opvangen. Voor mij was het al een hele tijd geleden dat ik nog op de latten stond (en dat was niet zo goed afgelopen), dus ging ik mee met de beginners. Samen met Bram, Amber, Fran en iets meer dan de helft van de kids leren skiën dus. Voor mezelf ging het – ook al zeg ik het zelf – best wel vlotjes. Maar Meester Luc eiste perfectie!

Na twee uurtjes op de piste werd het tijd om de hongerigen te spijzen en aten we een hamburger met frietjes. Vlak na de middag stond Meester Luc al klaar voor het tweede deel van de lessen en we mochten al een iets grotere piste verkennen. Bij de één verliep het al wat vlotter dan bij de ander (we denken aan niemand, hé Bram) en ook tussen de kids begonnen we al verschillende niveaus op te merken. Sommigen vlamden gewoon naar beneden en snapten het verschil tussen pizza en frietjes (ja, dat zijn ski-termen) niet zo goed. Naar het einde van de dag toe werden de kids al wat moe en dat merkten we. Nog een raketje (ook een echte ski-term) naar beneden en hup, klaar om terug naar Balen te gaan.

Nabeschouwing van een dagje skiën

We kwamen aan in Balen waar we tijd hadden voorzien voor een douchemoment en een kort vrij moment voor de kids. Wij zelf hielden toezicht, maar praatten ook na over de dag. 1 ding was zeker, Bram vond het écht niet leuk en zou waarschijnlijk op donderdag niet meer mee gaan op de piste. Er was nog een heerlijk avondmaal voorzien en een leuk avondspel: Cluedo. Daarna tijd voor bed om te bekomen van de dag.

WOENSDAG 10 APRIL

Op woensdagochtend werden er twee ploegspelen gespeeld en in de namiddag gingen we naar Erperheide waar een Centerparcs-complex ligt met een groot zwembadcomplex (Aqua Mundo). Volgens de regels van het zwembad zou 1 van de monitoren niet mogen zwemmen, maar toezicht moeten houden. En dat was ik natuurlijk. De avond voorheen had ik een spelletje ‘Wat is de kans?’ verloren waardoor ik de andere redders in het zwembad als ‘collega’ moest aanspreken. Zo gezegd, zo gedaan, maar er kwamen toch enkele lachende en verwarde blikken van hun kant.

De kids amuseerden zich rot in de wildwaterbaan en de moni’s konden wat ontspannen in de bubbelbaden. Het weer was fantastisch en dus ook de buitenzwembaden werden volop verkend. Woehoew!

’s Avonds zou Ine, de educatieve medewerker van Kazou Roeselare-Tielt, naar Balen komen voor een kampbezoek. Ze was van plan om verkleed als “Olga van Kazou Russia” te komen en dus eigenlijk de kids wat om de tuin te leiden door te doen alsof ze Russisch was.

Ze kwam toe en begon een rare taal uit te slaan, maar toen stond één van onze deelnemers recht om tegen haar te praten. Ja, wij hadden een deelnemer die Russisch sprak. Wat. Een. Toeval. Het leverde geniale taferelen op en de avonturen van Olga kan je bekijken in haar vlog.

DONDERDAG 11 APRIL

De tweede dag skiën. Same old miserie met de skibotten, al ging het net iets sneller dan de vorige keer. Bram was intussen vastberaden om niet mee te doen en hij bleef in de kleedruimte. Wij gingen naar de piste en zo goed als meteen kreeg ik de vraag van Meester Luc waar Bram was. Ik vertelde hem dat Bram het niet zo zag zitten om nog mee te doen omdat hij zichzelf een heel slechte skiër vond. Ik zag zijn gezichtsuitdrukking veranderen en hij maakte duidelijk dat hij dat niet zou laten gebeuren. Hij sprong van de latten en ging op zoek naar Bram. De twee andere moni’s en ikzelf stonden daar dus wortel te schieten met onze kids want Meester Luc moest en zou Bram vinden.

Waar blijft Meester Luc?

Uiteindelijk kwam hij terug zonder Bram maar liet me weten dat hij alle medewerkers had opgetrommeld om Bram te zoeken. We begonnen aan de les en een kwartiertje later zagen we Bram, niet zo goed gemutst, binnenwandelen. Klaar voor de skiles. Hij kreeg zo goed als een privé-les van Meester Ronny opdat hij met iedereen zou meekunnen.

Privé-les voor Bram

In de namiddag was het eindelijk zo ver. We waren klaar voor de grote piste. Wat een avontuur! De hele namiddag op de skilift en van de piste, wat een avontuur. De kids waren ook super enthousiast en ik was echt een trotse moni!

Toen we thuiskwamen maakte iedereen zich klaar voor het feestje dat ’s avonds zou volgen. Eerst speelden we nog het spel ‘Is er Wi-Fi in Balen?’ en daarna barstte het feest los. De hapjes en drankjes werden rijkelijk geconsumeerd en de beentjes werden goed losgegooid. Dat 9- en 10-jarigen een feestje kunnen bouwen, dat. staat vast.

VRIJDAG 12 APRIL

De laatste dag. Jammer, maar helaas, de week zat erop. We sloten de dag af met een spel ‘Vlammie en Cammie tegen allen’. Wij hadden allerlei opdrachten opgelijst en als die binnen de tijd werden uitgevoerd dan zouden wij twee een door de kinderen uitgevonden opdracht moeten uitvoeren. En natuurlijk was het van dat. Onze tegenopdracht was een breakdance-optreden geven. We gaven het beste van onszelf en we zijn vanaf nu ook te boeken via het contactformulier.

Nog een laatste maaltijd ter plekke en dan keerden we huiswaarts. Wij hadden alvast een fantastische week, en de kinderen ook! Zeker en vast voor herhaling vatbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top