One HEL of a week – Helsinki Part II 21 Mei 2019 10:41

One HEL of a week – Helsinki Part II 21 Mei 2019 10:41

Camille, Mathilde, Eline, Kato en ik waren natuurlijk niet zomaar midden het semester naar Helsinki afgezakt. Een toeristisch tripje tussen de lessen door? Nee, niet echt. Er moest ook nog gewerkt worden. De Kreaweek, een internationaal project rond video storytelling, leek veel belovend.

Kreaweek voor creatieve breinen

Op maandag vertrokken we rond 9u30 richting Haaga Helia, de school die het project organiseerde. Het tramsysteem zat intussen al in onze vingers en al snel kwamen we aan bij de juiste tramhalte. De omgeving was heel strak en het leek alsof er enkel businesspeople rondliepen. En 5 chicken wings ook natuurlijk.

Eens we binnen waren in de school namen we de lift naar het vierde verdiep waar aangeduid stond naar welke ruimte we ons moesten begeven. We kwamen toe in een lokaal waar verschillende groepjes al bij elkaar zaten. De bedoeling was dat we ons bij het juiste groepje vervoegden door onze naam te gaan zoeken. Eens we onze internationale squad hadden gevormd, begon de introductie van de week door Tanja en Tulla. Een olijk duo van Finse dames die net dat tikkeltje té veel enthousiasme vertoonden. Gehuld in een Superdry outfit (zo 2012) onderbrak Tulla – die trouwens de leeftijd van de menopauze reeds had bereikt – Tanja voortdurend. Irritant much.

Nadat beide dames hun zegje hadden gedaan kwam een andere lector aan de beurt. Marc. Antwerpenaar die zichzelf wel héél speciaal vond. En aangezien ‘Marc’ volgens hem niet internationaal genoeg klonk – en niet iedereen dat zou kunnen uitspreken (?!) – spoorde hij ons meteen aan om hem bij zijn – zelfgekozen – bijnaam aan te spreken. Bike Mike. BIKE MIKE. Are you kidding me?

Wij doopten hem al snel om tot Lyke Byke Myke (Dimitri Vegas was er niet bij) en dat zorgde voor onderlinge hilariteit bij de Chicken Wings. Hij gaf een “inspirational” sessie over Customer Experience. Of zijn customers – wij dus – een goeie experience hadden tijdens zijn sessie, dat laten we liever in het midden.

Food is life

Gelukkig hadden we iets om naar uit te kijken. Lunch! We kregen een kortingsbonnetje – amper 6 euro voor soep – om in de cafetaria op school te blijven eten en daar voelden we ons een klein beetje verplicht toe. De soep was speciaal. Daarom probeerden we ons te vullen met broodjes (geen idee of die eigenlijk wel gratis waren). Maar bon, we hadden tenminste gegeten.

Na de middag was de tijd aangebroken om in onze internationale groepjes te beginnen brainstormen, al hadden we nog geen deftige briefing gekregen over wat de klant van ons verwachtte.

Logischerwijs kwam die klant – Sammy van Via Tribunali, een pizzeria in het hartje van Helsinki – daarna pas toe om zaken toe te lichten. Logica, iets wat zo goed als de hele week een beetje zoek was. Sammy, een hippe kerel, had duidelijk de skills om iedereen te boeien. Hij kon verkopen als geen ander en had een duidelijke marketing vibe in zich. Hij maakte duidelijk wat er van ons werd verwacht. We zouden een video over de Customer Experience in de pizzeria moeten maken. En daarbovenop kregen we een gratis pizza wanneer we langs zouden gaan! Jippie!

Nights to remember, of niet?

Na afloop gingen we met de Chicken Wings terug naar ons appartementje om ons wat op te frissen zodat we daarna wat deftig waren om nog iets te gaan eten. Al wandelend door de stad zagen we een leuk plekje met lichtjes. Kitch, maar toch aantrekkelijk. We besloten er binnen te gaan om iets kleins te eten. Toen we zaten te eten kregen we bijna allemaal berichtjes van de Duitse studenten of we geen zin hadden om mee iets te gaan drinken. Je leeft maar 1 keer, dus waarom niet?

We wandelden richting de locatie die de Duitsers ons hadden gegeven maar het viel ons meteen op dat die buurt op z’n zachtst gezegd “speciaal” (lees: drugsbuurt) was. We kwamen aan op de locatie, een bruine kroeg, en daar stonden de Duitsers al aan de bar. Ladderzat. Stereotypen hebben toch altijd een grond van waarheid hé. We besloten om er ook iets te drinken, maar al snel hadden we door dat ze geen zinnig woord meer konden produceren. Of zij hier waren om te werken op de Kreaweek? Dacht het niet…

Not our cup of tea. Noch ons pintje bier. We keken elkaar aan en zagen meteen wat de anderen bedoelden. Abort Mission and let’s get out of here. We passeerden langs de supermarkt waar we hapjes en drankjes kochten. Op ons appartementje werd het nog een gezellige avond. Girls just wanna have fun!

Exciting stuff ahead

De dinsdag van de Kreaweek beloofde spannender te worden. Op de planning stonden een lecture over storytelling, een “outdoor adventure” en ’s avonds een sauna party. Woehoewwww.

Guido, Kwiedo gedoopt, deed ons een beetje aan Byke Lyke Myke denken. Vol lof over zichzelf. Maar ik moet toegeven, het ging in stijgende lijn vergeleken met de dag voordien. We waren hoopvol dat dit een voorspelling zou zijn voor de rest van de Kreaweek. Als ik heel eerlijk ben, dan kan ik zeggen dat er ook grappige momenten waren, zoals toen hij zichzelf een “old fuck” noemde. Kind of true.

Over de lunch waren we het eens. Die zouden we niet meer in de cafetaria kopen. We besloten naar de Lidl te gaan en buiten in het zonnetje te lunchen. Heerlijk! Krachten opdoen voor de namiddag, want er zou een heuse city race volgen waarbij de verschillende groepjes het tegen elkaar opnamen.

Zo leerde ik mijn Kreaweek groepje wat beter kennen. Iina uit Finland, Shirley uit België, Siem uit Nederland en Tatjana en Fabian uit Duitsland. Het begon meteen goed. We werden aan elkaar vastgebonden en dat was toch wel een beetje vreemd. Maar goed, we slaagden in het opzet en we mochten overgaan naar de volgende opdracht. Een selfiewedstrijd in de stad! Gelukkig had ik die al verkend op zondag en zo vonden we snel alles terug. Senate Square, Helsinki Cathedral, de haven…

Aan de haven moesten we de ferry nemen richting Suomenliina. En daar stonden enkel Finse studenten klaar met een Twister Kreaweek Quiz en een typische Finse activiteit: Mölkky. Twister met mensen die je niet zo goed kent terwijl je vragen over Finland moet oplossen is ietwat ongemakkelijk, maar we haalden toch een topscore! Mölkky was meer iets voor ons. We ontpopten ons tot topspelers en versloegen het andere team met toch wel 1 puntje voorsprong. Hoera!

Na de teambuilding konden we even het eiland verkennen en dat deed ik samen met Mathi, Kato en Camille. Zoveel tijd was er niet, maar toch nog genoeg om een fotootje te maken om te posten via In-sta-gram.

Met z’n allen namen we de ferry terug naar het vasteland waar we nog een uurtje vrij kregen voor de sauna party van start ging. We besloten om samen met Sarah nog wat van de zon en een drankje te genieten op het terras van Allas Sea Pool. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten waren we al wat te laat voor de party. Oeps.

We moesten de metro nemen bij de bibliotheek, dus besloten we er binnen te gaan. Het was meteen duidelijk dat we op verdieping K1 moesten zijn. We stapten in de lift maar daar was helemaal geen knop K1. We hebben verdieping K2 en K3 gezien, maar K1? Die was precies onbestaand. We liepen er zeker 25 minuten verloren, namen uiteindelijk de trappen, maar die bleken ook dood te lopen. Uiteindelijk vroegen we de conciërge om hulp en hij maakte al snel duidelijk dat we stomweg de verkeerde lift hadden genomen.

Party time! Oh, but no…

Uiteindelijk kwamen we – amper anderhalf uur te laat – aan bij de sauna party. We gingen binnen en iedereen zat aan tafel. Gezellig. Not. We keken naar elkaar en schoten in de lach. Is dit een feestje? Er was geen muziek en geen drank. Precies een café zonder bier maar dan nog erger. We probeerden er toch nog iets van te maken, maar toen Tulla en Tanja nog een speech wilden afsteken, ging het echt mijn petje te boven.

Ze haalden feesthoedjes boven en het begon meer en meer op een kinderfeestje te lijken. Hoera hoera. Onze ogen gingen alweer aan het rollen. Maar gelukkig was de redding nabij! Punch. Toen de redding werd uitgeschonken merkten we al snel dat punch in Finland zoveel betekent als sinaasappelsap met wat stukjes fruit in gesneden. Hadden we hiervoor écht 10 euro betaald? Zonde!

Op de weg terug werd er uitvoerig gepraat over hoe dit een geweldig feest had kunnen zijn. Maar helaas, wij behoorden niet tot de organisatie. We knew we could do better. Dus hopla, onze eigen party stond al in de kinderschoenen. We gingen langs de winkel, nodigden Sarah uit op ons appartement en zorgden ervoor dat het een gezellige boel werd. Hmmm, wanneer een docent langskomt moet je er toch voor zorgen dat het appartement er wat deftig bij ligt. En toen Sarah ons stuurde dat de ETA 5 minuten waren sprongen we allemaal recht en ondernamen we meteen actie. In no time was ons appartement shiny and new.

Nachos met kaas, barbecuechips, snoepjes (die we op het kinderfeestje hadden meegepikt), appelciders en appelsap, alles was gereed en we beleefden nog een geniale avond.

Wist je trouwens dat Sarah enorm goed is in dierengeluiden nabootsen? Ask her for proof!

Soon more details on our Kreaweek in Helsinki!

Stay tuned!

X, Cams

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top